වල්ලපට්ට කතාව

   අවුරුද්දත් ගෙවුණ නෙව. ඕන්න චතුමාම ආව කතාවක් අරගෙන. මේක සිද්ධ වුණේ හරියට ම අවුරුද්ද දවසෙ. චතුමාම ගියා නෙව අවුරුද්දට ගම් පළාතෙ. හරි අපූරු ගම් පළාත! බලන බලන අත වැල, වරක පුසුඹ.. වටේට ම මොනරුන්ගෙ සද්ද.. ගමේ නෙව බලන් ගියා ම අවුරුදු!
…
…    චතුමාමගෙ ගමේ හැමෝ ම නෑදෑයො. මොකක් හරි දුර නෑකමක් හරි තියනවා. හම්මේ.. බලන්න එපායැ ළෙන්ගතුකම! චතුමාමගෙ බඩ කොට්ටෙ වගේ පිරිලා, අවුරුදු කෑම ම කාලා. අවුරුද්ද උදා වුණා ම නෑයො කට්ටිය ම මහගෙදරට පිරෙනවා. දැන් ඔන්න චතුමාම හොඳට පුටුවක හරිබරි ගැහිලා ඉන්නව බාගෙට ඇස් පියාගෙන. 

…" ඔන්න මාත් ආව තාත්තට බුලත් කෑල්ලක් දීල යන්න.." 

    චතුමාම උඩ ගිහින් බිම වැටුණා. බලද්දි බුලත් කෑල්ලක් නෙවෙයි, බුලත් කොළ හතඅටක් ම අතේ තියාගෙන ඉන්නෙ හිච්චි බාප්පා..
…
…"නින්ද ගිහිල්ලැ යි හිටියෙ?"

…   චතුමාම වෙච්ච විලි ලැජ්ජාව වහගන්නත් එක්ක යන්තමට හිනා වෙලා එතනින් නැගිටලා පිල පැත්තට ගියා. හත්වලාමේ! මෙන්න හිච්චි බාප්පා බාල බාප්පත් එක්ක එතනටත් ආවා. දැන් ඉතින් චතුමාම ඒ දෙන්නත් එක්ක බරට ම කතාව. දේශපාලනෙන් පටන් ගත්තු කතාව නැවතුණේ කිඹුල් හූනගෙන්. එක එක ජාතියෙ හූනො දැකපු චතුමාමට දැන් මාර පුරස්නෙ කොහොමද කිඹුල් හූනව අඳුර ගන්නෙ කියල. දැන් ඔන්න බාල බාප්ප කියල දෙනවා.. අනිත් උන් වගේ නෙවෙයි කිඹුල් හූනව හොඳට අඳුර ගන්න ඇහැකි. ඌ ව අල්ලලා බෝතලේකට දැම්මහම උගේ ඇඟෙන් එළියක් පේනව ලු. ඔන්න චතුමාමගෙ හිතේ තිබිච්ච ලොකු බරක් නිදහස් වුණා. 

      චතුමාමට තවත් පුරස්නයක් ඒ පාර..
…"මෙහේ වල්ලපට්ට නැද්ද?"

…" මොකෝ නැත්තෙ.. පහුගිය ටිකේ ඔය පොලිසියෙන් අල්ලලත් තිබුණෙ.."
…කතාවට හවුල් වුණේ හිච්චි බාප්පා.

"… මේ පැත්තෙ ගොඩක් තියනව ද?"
…

" අපොයි ඔව්. ඔය කැලේට වෙන්න ගොඩක් තියනව.."  

" හොරෙන් කපන්න තරම් ඕක ඔච්චරට ම වටිනව ද?"

…" නැතුව! සැන් ද මොනවද හදන්න ගන්නවයි කියන්නෙ.. කෝටි ගණන්වලට විකිණෙන්නෙ.."

…" ඉතින් බාප්පටත් පුළුවන් නෙ කපල විකුණන්න.."
" …හපෝ! මට නම් බෑ.." 

…වටිනකමත් දැන නොකපා ඉන්න හේතුව දැන ගන්න කල් චතුමාමට ඉස්පාසුවක් නැති වුණාට හිච්චි බාප්පගෙ පිළිතුරින් චතුමාමව ගෙම්බ ගැහුව වගේ කකුල් දෙක පණ නැතුව ඇදගෙන වැටුණා. 

…" ඇයි ඉතින් බාප්ප වල්ලපට්ට කපන්නැත්තෙ?"

…හපෝ.. කපල අහු වුණොත් ඒකෙ නමේ තියන දේ තමයි බං මටත් වෙන්නෙ..! "

චතුමාමා හොල්මනකට බය වුණු හැටි

ඔන්න චතුමාම අද ආවෙ ටිකක් අමුතු කතාවක් අරගෙන. වෙන ආලවට්ටම් මොකටද? කෙලින් ම කතාවට එන්නම්කෝ. චතුමාමට ඉන්නව බොහෝ ම හොඳ මිත්තරයෙක් කසුන් කියලා. ඉතින් ඔය කසුන් කියන හාදයා දවසක් චතුමාමට කතා කොළා නෙව උන්නැහෙගෙ ගම් පළාතෙ සංචාරෙකට. චතුමාමත් ඉතින් ඔටුව වගේ පයින් ම ගාටන්න ආස පුත්තරය හින්ද ඔන්න ගමෙත් ගිහින් දවස්  දෙකකුත් ගිය යි කියමුකෝ. බුදු අප්පොච්චියේ එහෙම සැලකිල්ලක්! ඒ ගෙදර අහලපහළ ඈයො ඔක්කොම ඇවිත් අඹ, පේර, දොඩම් වගේ පලතුරු ජාති ගෙනල්ලා චතුමාමට හරියට පුද සත්කාර. චතුමාමටත් දැන් හරි ම සතුටුයි. ඔය අල්ලපනල්ලෙ පහළ ගෙදර ඉන්න මාම කෙනෙක් ඇවිල්ල චතුමාම එක්ක බරට ම කතාව. බඩුමිල ගැන යි, එතනින් ගියහම දේශපාලනේ ගැනයි ගොඩක් වෙලා කයිවාරු ගහ ගහ හිටියා. අවට ඉන්න නෑදෑයො ඇවිත් කසුන් එක්ක ආගිය තොරතුරු කතා කොරකොර බලන්න එපා යැ! ඔය කතාබහට කන්දීල ඉන්නකොට එක්තරා කතාවක් නිසා චතුමාමගෙ ඇඟේ ලේ වතුර වෙලා ගියා. බලනකොට අපි ගියපු අර යාළුවගෙ ගෙදර කලින් හොල්මන් තිබිලා.

දැන් ඉතින් කලින් වගේ නෙමෙයි, යන්තමට හුළඟක සද්දයක් ඇහුණත් චතුමාමගෙ හිත ගැස්සෙනවා. ඒ බයට නෙවෙයි කියල චතුමාම ආස්සරේ කොරන අය නම් දන්නවා. අර කතාව ඇහුවයෙන් පස්සෙ චතුමාමට ඇස් පියවන්න ලැබුණෙ නෑ. ඇස් පිය වෙන කොට ම මළ යස්සනියක් ඇවිත් චතුමාමගෙ බොටුව මිරිකනව පේන්න වගේ නිසා චතුමාම මුළු රෑ ම ඇස් දෙක ඇරගෙන ම හිටියා. මිත්තරයා නම් හොඳ මිල්ල කොටයක් ඉරනව හීනෙන් ම. චතුමාම  වෙලාව බැලුව. 3.20ත් වෙලා. හතරෙ බස් එක අල්ලගන්න ඇහැක් නිසා චතුමාම උදෙන් ම යන්න කල්පනා කොළා. හරියට ම උදේ 8 වෙද්දි කොළඹ ඉන්නත් ඕනෙ. 

චතුමාම මිත්තරයට කතා කොළා. ම්හු.. සද්දයක් නෑ. ආයෙත් කතා කොළා. මෙන්න ඒ පාර යන්තමට ඇහැ ඇරලා බැලුව. 

යන්නැද්ද යකෝ? 

මම දවල් වෙලා එන්නම්. උඹ පලයන්.. 

මේ හොල්මන් ඉන්න පළාතක කොහොමද යකෝ තනිය ම යන්නෙ? 

හොල්මන් කියල දෙයක් නෑ බන්. 

මිත්තරය ආයෙත් ලී ඉරන්න පටන් ගත්තා. චතුමාමට යන්න පරක්කු වෙන නිසා චතුමාමත් විගහට ලෑස්ති වෙලා එන්න පිටත් වුණා. බස් එක ගන්න තව හැතප්ම ගාණක් බඩ ගාන්න වෙන නිසා චතුමාම අඩිය ඉස්මන් කොරලා ඇවිදිනවා. 

හොල්මන් ඉන්නව ද නැද්ද? චතුමාමට හදිසියෙ ම මතක් වුණා. කෙහෙල්මල් හොල්මන්. ඔහොම කියල චතුමාමට අඩි දහයක් යන්න බැරි වුණා, දැකපු දෙයින් කලන්තෙ වේගෙන ආවා. මෙන්න යකෝ! සුදු ඇඳ ගත්තු මිනිහෙක් පාරෙ ඇවිදිනව. ඔළුව තියෙන්නෙ බෙල්ලට වැඩිය අඩි එකහමාරක් විතර උසින්. ඒ මදිවට ඔළුවෙ ජටාවකුත් බැඳලා. ඉතිපිසෝ භගවා... බය වෙච්ච පාරට ගාථා මතක් වෙන්නෙත් නෑ. ඉතිපිසෝ ගාථාව කිව්වට හොල්මනට ගාණක්වත් නැහැ. කුණුහරුපවලට හොල්මන් බය ලු. චතුමාම දෙමව්පිය, නැදැ හිතමිත්තරයන් සිහි වෙන විදියේ කුණුහරුප වැලක් මුදා හැරියා. දැන් නම් හරි වගේ! හොල්මන යන ගමන බාල කොළා. 

ආ..! මේ මහත්තයනෙ. මම ඒත් බැලුව කවුද කියල.  බලන්නකො මහත්තයෝ, පොඩියෙකාට උණ හැදිල නෙව. මම මේ බෙහෙත් ගන්න ඉස්පිරිතාලෙට යන්න බස් එක ගන්න යනව. ඒක නෙවෙයි, කාට ද මහත්තයෝ බැණබැණ ආවෙ? 

චතුමාමාට විළිලැජාවක් ඇතිවෙමින් සියල්ල තේරුම් ගියේ ය. සිදුව ඇත්තේ වෙනකකි. පහළ ගෙදර මාමා පොඩියෙකාට බෙහෙත් ගන්න ඉස්පිරිතාලයට යන්නේ පොඩියෙකාව කරේ තබා ගෙන ය.  එවිට ඔහුගේ හිස නොපෙනේ. පෙනෙන්නේ අඩි එකහමාරක් පමණ උසින් යුතු තම දරුවාගේ හිස ය.